باز باران

دو رباعی

barangah — Sat, 26 Sep 2009 17:54:18 GMT

دریا دریا کویر شد قسمت ما

در چنته ی غم اسیر شد قسمت ما

از سردی و داغی تنور دنیا

یا سوخت و یا خمیر شد قسمت ما

سرخورده و خسته از بهشت آمده ایم

اینجا به زمین به کار و کشت آمده ایم

یک عمر به پای ما نوشتند ولی

ما پای به پای سرنوشت آمده ایم

سجاد نظری

barangah — Thu, 20 Aug 2009 16:54:36 GMT

وقتی برای شما هم باید شکسته شوم

درلابلای زمان گذشته اسمم

چشم های تک پرتان رااضافه کنم بعد...

این جمع خلاصه را

ازدم کلافه کنم بعد...

پای تمام شکستن ها

امضا بخورد :

"عالی

این دست وپا

شکسته نقشی ست

جای چشم هایتان خالی"

خانم طحان

barangah — Sun, 08 Mar 2009 21:35:58 GMT

تکرار می شوند

ایستگاه های موازی در تمام شهر

با اولین

-قطار یا اتوبوس-

خاطره ها سر میرسند.

***

-عصر گاهی-

لباس های روی بند

پرشد از عطر تو.

تمام خیابان های شهر را گز کردم

به دنبال بانویی

با عطر گل هایی که نمی شناختم.

***

سال هاست

درخت های پاپتی شهر

در هجوم خیابان های تنهایی

به عطر تو نمی آمیزند.

داود فتحی زاده

barangah — Thu, 29 Jan 2009 09:05:33 GMT

فرو می ریزم

تنهایی پنج شنبه های تلخ را

در سکوت چشمانت

هرزه تر از باد های دوره گرد

می گردم

شاید برگی برایم بوزد.

بهاره عزیزی

barangah — Mon, 01 Dec 2008 15:48:13 GMT

اینجا رسیده ام به نگاهی که ناگهان

می ترسم از عِقاب گناهی که ناگهان

در چشم هام یک غزل تازه ریشه کرد

وقتی به چشم های سیاهی که ناگهان

پنهان نمی کنم که دلم اضطراب داشت

آن لحظه در تلاطم آهی که ناگهان

آشوب و درد و دلهره و چالشی عمیق

می ریخت بر کبوتر چاهی که ناگهان

اینجا منم امانت یک عصمت بزرگ

در پیچ و تاب تازه راهی که ناگهان

آغاز می شوی و مرا تاب می دهی

با خنده های گاه به گاهی که ناگهان

سر گیجه درتمام سرم پرسه می زند

وقتی رسیده ام به نگاهی که ناگهان

مهدی تقی نژاد

barangah — Thu, 13 Nov 2008 09:59:27 GMT

آونگ می شود

ساعتی که می لنگد

به لحظه های تبدار این اتاق

سر می رود حوصله اش از زیر در

چند متر از دیوار فاصله میگیرد

چند متر به دیوار نزدیک می شود

حس میکند

صدای پایت را...

در باز می شود

موجی از رفتن به تنهایی اش چنگ می زند

چند متر از پنجره دور می شود

چند متر از پنجره پرواز می کند

داود فتحی زاده

barangah — Sun, 12 Oct 2008 19:13:08 GMT

از خود بریده را به کسی اعتماد نیست

این جاده را که می رودش امتداد نیست

سخت است باورش که ببینی درون خود

احساس می کنی به خدا اعتقاد نیست

هر روز کمتر از کم دیروز می شوی

اینها شروع حادثه ی انجماد نیست؟

بیهوده در تلاش خودت رنج می کشی

در دین مردگان سخن از اجتهاد نیست

وقتی که هر شب و همه روزت جهنم است

دیگر که احتیاج به روز معاد نیست

سجاد نظری

barangah — Tue, 09 Sep 2008 18:45:18 GMT

تا فکر می کنم به چها فکر میکنم

دارم به چشم های شما فکر میکنم

با من به جاده های رهایی نمی رسی

گفتی که فکر کن به خدا فکر می کنم

گم می شوم میان شب چشم های تو

حتی میان چشم تو تا فکر میکنم

دنیای من خلاصه شده در دو چیز خوب

یا فکر میکنم به تو یا فکر می کنم

ماندم چرا چگونه کجا عاشقت شدم

ماندم به تو هنوز چرا فکر میکنم...

مهرداد نصرتی

barangah — Tue, 02 Sep 2008 21:28:08 GMT

با سلام

پاعرض پوزش از تاخیر چند وقته

دو روز دیگر به روز خواهیم بود

barangah — Thu, 17 Jul 2008 20:22:24 GMT

وپا به پای دلم بی قرار می بارید

همان که عاشقی ام راازآسمانهادید

گریست پشت غرورم به جای چشمان

منی که خسته ودیوانه وار می خندید

در انتهای جنون داد می زدم من مرگ...

وقطره قطره برایم سکوت می پاشید

ولی نوازش باران تمام شد آخر

وساده رفت وبه من داغ تازه ای بخشید

دوباره همدم تنهایی ام خودم هستم

خودم وگاه ستاره وگاه هم خورشید...

پریمان اصغری