X
تبلیغات
باز باران
تارنمای گروه ادبی باز باران

گریه میشود،

این ابر

به حال مردی که،

تمام جهانش دوخط موازی رو به بن بست است،

واز دریچه چشمهایت چقدر جهان تنگ است.

هر چقدر ستاره شود

خودش را به قاب چشمهایت بیاویزد

باز هم،

جهانش به اندازه دست های تو تنگ است.

ابر میشود تمام جهان

گریه می شود

به حال مردی که...

داود فتحی زاده


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم شهریور 1392ساعت 11:59  توسط گروه ادبی باز باران  | 


همه چیز شکل تو است
این درخت
که می‌ایستد
نگاه می‌کند
سر تکان می‌دهد
این خیابان
که مرا تا انتها می‌برد
و برمی‌گرداند
رییس اداره‌مان
که جواب سلامم را
در چشمانم
خفه می‌کند
حتی در آسانسور هم
                قرار ندارم
تلویزیون
دیگر نام مرا نمی‌برد
و مدام
با کنایه
        شعر می‌خواند
کفش‌هایم
جوراب‌هایم را
پاره کرده‌اند
و در خود نهان می‌دارد
        مبادا دیده شوند
دیوارها
مهربان نیستند
اتوبوس مهربان نیست
تهران مهربان نیست
برج میلاد مهربان نیست
اما من هنوز
              منتظر معجزه‌ام

مهدی تقی نژاد

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم دی 1391ساعت 16:8  توسط گروه ادبی باز باران  | 

با سلام بعد از مدت ها رکود و در جا زدن دوباره به دوستان و اساتید  اهل قلم خود سلام عرض می نمایم

این وبلاگ هر هفته در ساعت 12 شب پنجشنبه به روز خواهد شد از شما دوستان تقاضا داریم

لطفا شعر های خود را برای به اشتراک گذاری در وبلاگ  برای ما  کامنت خصوصی بگذارید

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم آذر 1391ساعت 18:54  توسط گروه ادبی باز باران  | 

دو ردپا

دو التهاب خسته از هم جدا

دیدی

از کوچه ها گذشت

                با آیه های کم نور زندگی

                       با رد پای خیس

                                   با کوله بارقحطی چشمهای تو

بهانه اش اشنایی با دست های خدا بود

این ردپا

این کوچه ها

تنت التهاب شهر را یدک میکشد

و مرد التهاب تنت را

در اولین خانه از دورترین کوچه شهر گم می کند

تنش عطش تو را درک میکند

شهر

مرد

کوچه

دو ردپا

این آیه های کم نور.

                                                  داود فتحی زاده

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم آبان 1389ساعت 11:7  توسط گروه ادبی باز باران  | 

۱-

تناسخ

برگ هایی ست که در پاییز

به خاطرات می پیوندند

                       ودر بهار سبز می شوند.

۲-

وقتی که می روی

آینه برایت دست تکان نمی دهد

پشتش را به تو می کند

                         و زندگی اش را ادامه می دهد

۳-

گوشی ات را خاموش کن

                     انتطار کسی را نکش.

پشت به پشت خودت زندگی ات را طی کن.

                                                                           داود فتحی زاده

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم شهریور 1389ساعت 0:34  توسط گروه ادبی باز باران  | 

بی بهانه از سر شب

تمام ترانه ها را اخراج می کنم

تودعوتی به تمام شب من

                                    داوود فتحی زاده   

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم تیر 1389ساعت 18:1  توسط گروه ادبی باز باران  | 

 تهوع آور است

وقتی کسی دستش را تا 

                           آرنج در عقایدتان کرده

«نهایت یعنی

جایی برای دوستت دارم»

تودر ارتباط این جمله

                            با ابرهای سیاه

                          و چشم های دخترک خیابانی غرق می شوی

فکر میکنی

            تمام ابرهای جهان را در جیبت بگذاری

            و خورشید را به لبخندی میهمان کنی

                                                                                داود فتحی زاده

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم دی 1388ساعت 14:7  توسط گروه ادبی باز باران  | 

به نام خدا

سلام بعد از اینکه غرفه حقیقی ما به لطف برخی دوستان بسته شد از غرفه مجازی خود دوباره سر بر می آوریم تا با شما دوستان همراه باشیم از این پس پنجشنبه ها طبق روال گذشته باز باران به روز می شود و اماده دریافت مقالات شما در کامنت های خصوصی خود میباشیم.

لطفا اگر با بازگشایی جلسات باز باران موافقید اعلام کنید

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم دی 1388ساعت 10:5  توسط گروه ادبی باز باران  | 

۱

دریا دریا کویر شد قسمت ما

در چنته ی غم اسیر شد قسمت ما

از سردی و داغی تنور دنیا

یا سوخت و یا خمیر شد قسمت ما

 

۲

سرخورده و خسته از بهشت آمده ایم

اینجا به زمین به کار و کشت آمده ایم

یک عمر به پای ما نوشتند ولی

ما پای به پای سرنوشت آمده ایم

 

سجاد نظری

 

 

+ نوشته شده در  شنبه چهارم مهر 1388ساعت 21:25  توسط گروه ادبی باز باران  | 

وقتی برای شما هم باید شکسته شوم

درلابلای زمان گذشته اسمم

              چشم های تک پرتان رااضافه کنم بعد...

                                   این جمع خلاصه را

                                                         ازدم کلافه کنم بعد...

پای تمام شکستن ها

                          امضا بخورد :

                     "عالی

                         این دست وپا

                                      شکسته نقشی ست

                               جای چشم هایتان خالی"

                                                                        خانم طحان

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388ساعت 20:25  توسط گروه ادبی باز باران  | 

مطالب قدیمی‌تر