تبليغاتX
باز باران
تارنمای گروه ادبی باز باران
وپا به پای دلم بی قرار می بارید

همان که عاشقی ام راازآسمانهادید

گریست پشت غرورم به جای چشمان

منی که خسته ودیوانه وار می خندید

در انتهای جنون داد می زدم من مرگ...

وقطره قطره برایم سکوت می پاشید

ولی  نوازش  باران تمام  شد  آخر

وساده رفت وبه من داغ تازه ای بخشید

دوباره همدم تنهایی ام خودم هستم

خودم وگاه ستاره وگاه هم خورشید...

 

                                                پریمان اصغری

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم تیر 1387ساعت 23:53  توسط گروه ادبی باز باران  | 

تا گریه می کنم از خواب می پرم

احساس می کنم .

افتاده بختک زمان

 روی تن و سرم.

افسوس درد من،

سرگیجه های مزمن و تلخ سه شنبه ها

دل ضعفه های ناشی از سنگینی هوا

هرگز نبود و نیست

ای کاش خاطرات آویز این اتاقک دل ریش من نبود

هرصبح گریه می کنم

نه،

 پیش من نبود

                                                                   عصمت طحان

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم تیر 1387ساعت 12:46  توسط گروه ادبی باز باران  | 

دست تکان میدهی

برای خیابان

که تمام مرا گرفته است

عابری نگاه می کند

به چشم خیس ابر

                            -نمی بارد؟

پرنده ای به آسمان نمی رود

                           -عادت کرده ایم به برج های شهرمان-

تو دست تکان میدهی

گریه ام می گیرد

                         -تاکسی

                         مرا به گوشه برجم ببر.

                                                                داود فتحی زاده

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم خرداد 1387ساعت 13:32  توسط گروه ادبی باز باران  | 

درست مثل همیشه دروغ میگفتی

چه سنگ وار به شیشه دروغ میگفتی

درخت شاکی من روح در وجودت بود

و خشک خشک به بیشه دروغ میگفتی

فقط برای خودت عاشقش شدی اما

چقدر ساده به ریشه دروغ میگفتی

تبر نه تیشه به یادت زدم ولی هر بار

گمان کنم که به تیشه دروغ میگفتی

هنوز منتظرم رفته ای که برگردی

اگر چه مثل همیشه دروغ میگفتی

                                                         پریسا اصغری

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم خرداد 1387ساعت 18:35  توسط گروه ادبی باز باران  | 

 

دريا آبي است

آسمان آبي است

اما من سياه را دوست دارم

زمين خاكستري است

اما من سياه را دوست دارم

جنگل سبز است

اما من سياه را دوست دارم

خورشيد زرد است

اما من سياه را دوست دارم

ماه سفيد است

اما من سياه را دوست دارم

          چشم هاي تو چقدر سياه است!

                                                                             مهدی تقی نژاد

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 11:30  توسط گروه ادبی باز باران  | 

با سلام  به دوستان خوب  حلقه ادبی باز باران  و تمام یارانی که ما را در این راه همراهی می کنند  در نظر داریم کتابهای چاپ شده شاعران توانمند این انجمن را  برای شما معرفی کنیم تا در صورت تمایل از این کتابهای ارزشمند بی بهره نمانید :

۱) مجموعه شعر دستم به داد دهانم نمی رسد گزیده شعرهای سالهای ۷۶ تا ۸۵  آقای محمد سوری است این مجموعه هم اکنون چاپ دوم آن توسط انتشارات طراوت منتشر شده است  این مجمویه شامل ۵۲ شعر  که بیشتر آن شعر سپید و در مضامین اجتماعی است و با زبانی رمانتیک و عاشقانه بیان شده  با طرح جلدی زیبا  که شعری زیبا  که عنوان کتاب هم از آن گرفته شده در  پشت جلد نوشته شده است :

دندانم درد می کند

و از جویدن اینهمه شعر بیزارم

دستم به داد دهانم نمی رسد

و از خطوط بی خیال این صفحه می ترسم

نگاه کن!

شهر پر است از دندانهای فاسد

 شما عزیزانی که مایل به تهیه این کتاب هستید  می توانید این مجموعه را از نشانی زیر تهیه کنید:

۱) تهران- خ پیروزی - بلوار ابوذر پل پنچم - خ شهید بهشتی - انتهای کوچه ۲۲ و ۲۴ - پلاک ۶۲۱

کارگاه چوبی و صنعتی هنری سوری  شماره تلفن: ۳۳۱۴۷۳۷۷

۲) خیابان انقلاب ـ روبروی دانشگاه تهران - پاساژ فروزنده- فروشگاه خانه شاعران ایران

و یا  با شماره مستقیم نویسنده : ۰۹۱۲۷۲۵۳۹۳۲  تماس حاصل فرمایید .

۲)  مجموعه غزل نا گهانی همیشه نارنجی مجموعه ای است از شاعر غزلسرای خوبمان آقای مهدی میر آقایی در ۶۴ صفحه که توسط انتشارات فرهنگی هنری صاحلب الزمان  قم به چاپ رسیده است که در اولین صفهحه کتاب شرحی مختصر از صاحب اثر نوشته شده

این کتاب را می توانید در آدرسهایی که در وبلاگ چایخانه غزل  درج گردیده تهیه کنید

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم فروردین 1387ساعت 11:11  توسط گروه ادبی باز باران  | 

حاشا

به غیرت من

عصمت شما

که بین ما

چیزی از این دست قصه ها-قصه ی کوچه و بازار-

حکم کند.

سجاد نظری

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم فروردین 1387ساعت 11:11  توسط گروه ادبی باز باران  | 

سال نو به تمام دوستان مبارک

 

به زودی صفحه مقالات در همین

 

وبلاگ راه اندازی خواهد شد.

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386ساعت 16:33  توسط گروه ادبی باز باران  | 

شب ازچشم های تو آغاز میشود،

شهر.

تو در خواب به ستاره بوسه می دهی،

این بوسه صادقانه ترین

پیام  زمین برای آسمان است،

و آسمان که تو را از تو دور می کند.

شکل ساده ایست

از دست های تو ،

خیابان.،

چراغ های بی امتدادی که نیمه روشن اند،

ستاره های تازه ای که زاده می شوند،

و تو در بیداری برای مردم دست بلند می کنی،

شهر.،

هر روز بلندی دست تورا درک می کند،

بی آنکه ستاره ای برای تو قسمت کند.

 

داوود فتحی زاده

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386ساعت 20:12  توسط گروه ادبی باز باران  | 

در مترو

نمي تواني همشهري ات را ورق بزني

دست ها سرگيجه ها را مي پايند

بعضي ها به همراهشان دلخوشند

اما تو مي داني

هرچقدر به ميله ها آويزان شوند

هرچقدر به همراهشان ور بروند

                       " تمام مسيرها به سمت مخاطب مورد نظر مسدود است "

 

                                                                                                          مجید اسطیری

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386ساعت 19:35  توسط گروه ادبی باز باران  |